Zimujące ptaki na polach i łąkach

ptaki zimąZimą na polach, łąkach i nieużytkach możemy spotkać wiele ptaków. Są miejsca wyjątkowo puste, gdzie oprócz koczującego myszołowa czy stada gawronów nie pojawia się prawie żadne skrzydlate towarzystwo, ale w wielu miejscach już po kilku czy kilkunastu minutach obserwacji zanotujemy obecność co najmniej kilku gatunków.

Najłatwiej jest dostrzec duże stada małych żerujących ptaków. Na otwartych przestrzeniach można spotkać m.in. potrzeszcza,  trznadla, czeczotkę, makolągwę i szczygła.

Szczygły w większych stadach widuje się zwykle jesienią, później, na zimę przenoszą się w południowo-zachodnie rejony Polski Europy i tam żerują w mniejszych stadkach. Ich pokarmem są nasiona chwastów, szczególnie ostów i łopianu, ale żywić się mogą szczygieł - Kopiana ponad setce gatunków roślin. Żerują siedząc na łodygach w różnych akrobatycznych pozach.

Szczygła bardzo łatwo rozpoznać. Jego grzbiet jest jasnobrązowy, przód od szyi do brzucha oraz kuper są biało upierzone. Najbardziej charakterystyczna jest czerwona maska, która kontrastuje z czarną czapeczką i pręgą za uszami (zausznicami) oraz z białymi policzkami. Rozwidlony ogon jest czarny, skrzydła również, ale dodatkowo mają poprzeczną, szeroką, żółtą pręgę.

 

Makolągwy jesienią zbijają się w duże stada i tak szukają odpowiednich żerowisk. Z nadejściem mrozów przemieszczają się na południowy zachód, nawet za granice Polski, ale przylatują do nas z kolei makolągwy z Europy wschodniej. Liczniejsze stada można spotkać na zachód od Wisły, gdzie osiągają one liczebność nawet kilkuset osobników. Żywią się nasionami dziko makolągwa 3 - Kopiawystępujących roślin, więc najczęściej można je spotkać na zarastających polach i nieużytkach. Czasem tworzą stada razem z czeczotkami lub rzepołuchami.

Makolągwy samce mają brunatny grzbiet, kuper i skrzydła, jasny brzuch, niebieskoszarą głowę z czerwono ubarwionym czołem oraz czerwoną pierś. Jesienią i zimą ich czerwone barwy są zamaskowane szarymi zakończeniami piór, przez co upodobniają się do samic, szaro-brązowych przez cały rok.

 

Nieco podobna do makolągwy jest czeczotka. Zimą można spotkać niewielkie stadka czeczotek, liczące do kilkudziesięciu osobników, żerujące na chwastach lub brzozach. Jest to głównie podgatunek u nas nie gniazdujący. Z kolei „nasze” czeczotki przenoszą się zimą w cieplejsze rejony Europy. Czeczotki pojawiają się nierzadko razem z czyżami.czeczotkaSamce czeczotki w szacie godowej mają czerwono ubarwione czoło i pierś, w szacie zimowej czerwone pozostaje tylko czoło. Poza tym są szare, delikatnie ciemno kreskowane, a na skrzydłach mają dwa wąskie białe paski. Samica nie ma czerwonego upierzenia.

 

Potrzeszcz w środkowej i zachodniej części Polski jest średnio licznym ptakiem lęgowym i spotkać go można także zimą. Na pozostałym obszarze naszego kraju jest rzadziej spotykany. W centralnej Polsce można zaobserwować stada potrzeszcza liczące nawet około setki osobników. Koczują w poszukiwaniu ziaren chwastów i zbóż pozostawionych na polach.  Najczęściej można je spotkać w zróżnicowanym krajobrazie rolniczym, gdzie obok pól uprawnych znajdują się zadrzewienia i nieużytki.

Potrzeszcz jest większy od wróbla, ma gruby dziób służący do rozgniatania twardych ziaren zbóż. Jest brązowoszary z ciemnym  kreskowaniem i jasnym brzuchem. Osobniki obu płci ubarwione są jednakowo. Nie posiada cech charakterystycznych.

 

Trznadel jest licznym ptakiem lęgowym na terenie całej Polski. Dość licznie występuje także zimą, tworząc całkiem spore stadka. W środkowej części Polski trznadle są chyba najczęściej przez mnie spotykanymi ptakami zimowymi na terenach rolniczych Zimowy pokarm trznadli stanowią nasiona traw, zbóż i chwastów.trznadel

Samiec w okresie zimowym jest podobny do samicy. Ptaki obu płci o tej porze roku są oliwkowo-brązowe z żółtymi piórami na brzuchu i głowie.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.